Η Πατησίων αλλάζει...

Με αφορμή το άρθρο στο Βήμα της Μάχης Τράτσα, τη στοχοποίηση της κατάληψης και τα «οικολογικά» αναπλαστικά σχέδια του Υπουργείου Περιβάλλοντος θα θέλαμε να τους ενημερώσουμε με χαρά πως οι «εργασίες» έχουν ήδη ξεκινήσει.

Η Πατησίων αποκτά παραλία, ποτάμια, τεχνητές λίμνες και φράγματα! Και θα γίνει ο τόπος όπου θα χυθούν όλοι οι χείμαρροι των αρνήσεων, ο τόπος που θα πνίξει κάθε μορφή εξουσίας και καταπίεσης.

Η Πατησίων αλλάζει και αποκτά νέα ταυτότητα…

Οδοφράγματα, συγκρούσεις, καταλήψεις!

 

Φώτο:  Πατησίων και Αλεξάνδρας

 

Κατάληψη Πατησίων & Σκαραμαγκά 

Φυλακές Κορίνθου..

«Την τελευταία εβδομάδα καταστάσεις ακραίας φασιστικής συμπεριφοράς εξελίσσονται στο «δουκάτο» των φυλακών Κορίνθου. Και λέμε δουκάτο, γιατί διευθυντές, αρχιφύλακες, υπαρχιφύλακες, υπάλληλοι είναι σχεδόν όλοι ντόπιοι, κάποιοι με κοινά επώνυμα, που προφανώς βλέπουν τη φυλακή ως ένα ιδιόμορφο «οικογενειακό τσιφλίκι» τους

Στις 3 Ιανουαρίου 2011 γυρίζει από άδεια ένας από τους συγκελίτες μας και αντί να επιστρέψει στο κελί ,–όπως συμβαίνει πάντα μετά τις άδειες-, όπου βρίσκονται ακόμα τα προσωπικά του αντικείμενα, τον τοποθετούν σε άλλο κελί όπου κοιμάται κάτω. Στη θέση του (και στο κρεβάτι του) φέρνουν κρατούμενο, που μόλις είχε έρθει από άλλες φυλακές. Αντιδράσαμε έντονα απαιτώντας να επιστρέψει ο συγκρατούμενός μας στο κελί. Τότε, ο αρχιφύλακας Σωτήρης Τζιαβίκος (της γνωστής οικογένειας ανθρωποφυλάκων Τζιαβίκων) –για να δείξει ποιος είναι το αφεντικό και ότι δεν σηκώνει διαμαρτυρίες και «απαιτήσεις» από την πλευρά των κρατουμένων- διέταξε να φύγουν αμέσως από το κελί και οι άλλοι δύο από εμάς και να πάνε σε θαλάμους. Φυσικά και αρνηθήκαμε κάθε μετακίνηση, λέγοντας ότι η μόνη περίπτωση να μας μετακινήσουν είναι να μας πάνε στο πειθαρχείο…Ο αρχιφύλακας διέταξε να μαζέψουμε τα πράγματά μας, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μας ενημερώσει ότι «εδώ γίνεται ό,τι θέλει εκείνος».

Λόγω αξιοπρέπειας –που δεν διαθέτουν οι ανθρωποφύλακες και γι’ αυτό δεν την κατανοούν- αρνηθήκαμε και πάλι, διεκδικώντας το αυτονόητο και το ελάχιστο∙ τη δυνατότητα, δηλαδή, να επιλέξουμε (όσο μπορεί κανείς να μιλά για «επιλογή» μέσα στις άθλιες συνθήκες του εγκλεισμού) τους ανθρώπους που θα συμβιώνουμε, αρνούμενοι να μας μεταχειρίζονται ως αντικείμενα που τα τοποθετούν σε ράφια όπως και όποτε θέλουν.

Δύο μέρες μετά, την Τετάρτη 5 του μήνα, το μεσημέρι, την ώρα που κλείνει η φυλακή, οι ανθρωποφύλακες αφού κλείδωσαν τα κελιά, έβγαλαν τον έναν από τους συγκελίτες μας στο διάδρομο, του φόρεσαν χειροπέδες και άρχισαν να τον ξυλοκοπούν ώσπου να τον πετάξουν στο πειθαρχείο. Φυσικά, όλοι καταλαβαίνουμε πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση και οι συνέπειες αν είχε συμβεί το αντίθετο…

Η αναφορά των γεγονότων έχει να κάνει με τα όσα επιβάλλει η αξιοπρέπειά μας καθότι δεν περιμένουμε ούτε ζητιανεύουμε τίποτα από καμία «αρμόδια αρχή». Έχουν άλλωστε αποδείξει εμπράκτως… πόσο «ευαίσθητοι» είναι απέναντι σε φυλακισμένους-απόκληρους, φτωχοδιάβολους, μετανάστες και σε όσους αμφισβητούν την εξουσία τους»

Οι κρατούμενοι από το κελί 2

των φυλακών Κορίνθου

Χαράλαμπος Αβραμίδης

Petrov

Δημήτρης Τσικρικης

Χριστόφορος Κορτέσης

Kείμενο του κρατούμενου Χαράλαμπου Αβραμίδη

Από τη στιγμή που βγήκα από το κελί, δέχθηκα απρόκλητα επίθεση από τους υπαλλήλους Γιώργο Μίχου, Βασίλη Κωτση και Μαρίνο Σταύρου. Δεχόμενος χτυπήματα και βλέποντας τις χειροπέδες που κρατούσαν, κατάλαβα αμέσως τι θα περνούσα στα χέρια τους. Διότι γι’ αυτούς εμείς οι κρατούμενοι δεν είμαστε άνθρωποι αλλά σώματα-σακιά. Δεχόμενος την επίθεση και των τριών, ήταν λογικό να αντισταθώ. Γνωρίζω καλά ότι από εδώ έχουν περάσει και άλλοι κρατούμενοι που βασανίστηκαν σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Μέχρι να με δέσουν με χτυπούσαν «προσεχτικά», δηλαδή στο σώμα και στα πόδια και όχι στο πρόσωπο. Αφού μου έβαλαν χειροπέδες με τραβούσαν για 3-4 μέτρα σαν τσουβάλι με κοπριά. Κάποια στιγμή κατάφερα να ανασηκωθώ και τότε ξεκίνησε ο δεύτερος γύρος. Ο Μίχος με έπιασε κεφαλοκλείδωμα και με βαρούσε στο αριστερό αφτί –που ακόμα βουίζει και έχω έντονους πόνους- και στα πλευρά. Με πέταξαν σε ένα κελί-πειθαρχείο γεμάτο βρωμόνερα και ακαθαρσίες, μ’ ένα ελεεινό στρώμα πεταμένο στο πάτωμα. Η υγρασία έκανε τα χτυπήματά μου να πονάνε ακόμα περισσότερο. Τα βράδια δεν κοιμόμουν καθότι γνωρίζω από άλλους που έχουν βρεθεί στην ίδια θέση τι μπορεί να γίνει εκεί μέσα τη νύχτα… Άρχισαν και να με δουλεύουν, λέγοντάς μου «έλα ρε Μπάμπη, τι να έκανε κι ο Μίχος, εντολές εκτελούσε» -προφανώς του αρχιβασανιστή-αρχιφύλακα, ή «έπρεπε να ήμουν εγώ βάρδια εκείνη τη μέρα να δεις τι θα πάθαινες» άκουσα και ότι «εντάξει μωρέ και πάλι λίγα έπαθες, έπρεπε να πάθεις χειρότερα».

Η άμεση αντίδραση και η αλληλεγγύη από την πλευρά των συγκελιτών μου και προκειμένου να «μη γίνει θέμα» έκανε τους ανθρωποφύλακες να αρχίσουν τις «γλύκιες». Όμως, όση κολόνια και να βάλουν πάνω τους, πάλι γουρουνίλα θα βρωμάνε.

Μετά από τρεις μέρες στο πειθαρχείο με πήγαν σε θάλαμο, όπου αντί για 10 κοιμούνται 26 άτομα, κάποιοι και δύο σε ένα κρεβάτι, λέγοντάς μου ότι σε δέκα μέρες θα επιστρέψω στο κελί μου…

Χθες ήταν η σειρά του αδερφού μου

Σήμερα είναι η δική μου

Αύριο, όλων μας

 ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΣΤΑ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΦΥΛΑΚΕΣ

Χαράλαμπος Αβραμίδης,

Φυλακές Κορίνθου

7-01-2011

Κοίταξε τα μάτια του και άνοιξε τα δικά σου

veganizer

Αμφιβάλλει κανείς;

 

Ότι δεν ήταν ένα απλό «τροχαίο ατύχημα»; Ότι δε συνηγόρησαν όλα τα «αυτονόητα» του κόσμου για την τραγική κατάληξη; Η «κακιά στιγμή», η «αβλεψία» ή ο «κακός υπολογισμός» του μπάτσου, η «απροσεξία» της μικρής 7χρονης, το ότι «οι γύφτοι πετάγονται στο δρόμο χωρίς να κοιτάνε», ότι «τα γύφτικα είναι ζούγκλα»…
Ότι τα κωλόπαιδα των ΔΙΑΣ –ανάμεσά τους ο ανώνυμος και ελεύθερος ΔΙΑΣ που υπηρετούσε στο τμήμα μενιδίου, δολοφόνος της μικρής- με τις full face κουκούλες και τη μάτσο πόζα των σερίφηδων, έχουν κατακλύσει τις γειτονιές μας, για να σπείρουν το φόβο της πανταχού παρούσας κρατικής τιμωρίας…;
Αμφιβάλλει κανείς ότι τα κωλόπαιδα των ΔΙΑΣ –και ειδικά «σκληρών περιοχών» όπως το Μενίδι- έχουν το θεσμικό OK από τους πολιτικούς και επιχειρησιακούς τους προϊστάμενους, να επιβάλλουν την τσογλανιά τους στις γειτονιές, ως λειτουργικό κώδικα καταστολής; Ότι η απαξία για όλες αυτές τις κοινωνικές ομάδες που στοχοποιεί η καταστολή, είναι και αυτή που θα επανατροφοδοτήσει την αστυνομική αλαζονεία;  Ότι αυτές οι κοινωνικές ομάδες στο Μενίδι είναι οι «γύφτοι», οι «ρωσοπόντιοι», οι μετανάστες και η νεολαία του Μενιδίου;
Αν κάποιος έχει δει τις δίκυκλες συμμορίες των ΔΙΑΣ να διασχίζουν την οδό Κύπρου στα «γύφτικα», αν κάποιος έχει δει το ύφος, την τσίτα και το βλέμμα τους καθώς σαρώνουν την «επικίνδυνη περιοχή», θα έχει καταλάβει πως παντού αναγνωρίζουν ενόχους, εγκληματίες, ύποπτους και υπάνθρωπους. Θα έχει καταλάβει πώς έγινε το «ατύχημα»…
ΥΓ. Οι συγκρούσεις και η οργή κατοίκων στα «γύφτικα» του Μενιδίου, ήταν ένας παράγοντας αποσταθεροποίησης που έπρεπε πάση θυσία να εκτονωθεί. Γι’ αυτό και εκτός από τις άπειρες δυνάμεις καταστολής που στάλθηκαν στο Μενίδι, μπήκαν μπροστά και οι γνωστοί δίαυλοι επικοινωνίας με «προσωπικότητες» από την κοινότητα των Ρομά Μενιδίου. Ό,τι δεν κατάφεραν χτες τα ΜΑΤ, τα δακρυγόνα, η περικύκλωση, το κατάφεραν αυτοί.

Η ηρεμία πάντως στη γειτονιά δεν είναι παρά φαινομενική, προσωρινή, υπόγεια.Και δε χρειάζεται πολλές αφορμές για να ξεσπάσει η οργή.

Θερσίτης 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ «ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟ»

Πάτρα 16 Οκτωβρίου, το παραδομένο στην εγκατάλειψη εδώ και δεκαετίες κτίριο του «Μαραγκοπούλειου» όπου στεγαζόταν το πρώην Π.Ι.Κ.Π.Α., αποκτά ζωή μετά την οικειοποίησή του από το "συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα" με τη στήριξη και άλλων συντρόφων. Από την πρώτη στιγμή οι διαχειριστές της

τοπικής εξουσίας μαζί με την πάντα πρόθυμη συνεργασία των πατρινών ρουφιάνων δημοσιογραφίσκων˙ βάλθηκαν να διαστρεβλώσουν και να απονοηματοδοτήσουν με κάθε τρόπο την κίνηση των συντρόφων, προετοιμάζοντας το έδαφος για την καταστολή, επιτιθέμενοι έτσι στις καταλήψεις ως μέσο των αγωνιζομένων,

εν γένει.

Έτσι την Τρίτη 28/12 και μετά από 2 περίπου μήνες ζωής της κατάληψης, 2 μήνες συμμετοχής στο δρόμο, σε απεργίες, κινητοποιήσεις και κοινωνικούς αγώνες, 2 μήνες ουσιαστικής επαφής και επικοινωνίας των αγωνιζόμενων ανθρώπων, μετά από 2 μήνες αντίστασης, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, το Υπουργείο Υγείας "ξαναθυμάται" μετά από 20 χρόνια εγκατάλειψης το κτίριο του «Μαραγκοπούλειου» δίνοντας έτσι το πράσινο φως στους μπάτσους ώστε να εκκενώσουν και να σφραγίσουν την κατάληψη.

Αυτή, η τόσο άμεση κινητοποίηση των αρχών, βέβαια, στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι. Αν και οι καταλήψεις πάντα αποτελούσαν και αποτελούν αγκάθι στο πλευρό της εξουσίας, στην σημερινή κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην οποία ζούμε, σημαίνουν πολλά περισσότερα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, βλέπουμε την μάσκα του πολιτικού και οικονομικού συστήματος να καταρρέει, αποκαλύπτοντας όλη τη δολοφονική φύση τους, που τόσα χρόνια επιμελώς έκρυβαν. Με τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης να έχουν καταχρεωθεί, με τις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων συνεχώς να αυξάνονται, την υπαγωγή της ελληνικής οικονομίας και συνεπώς όλων μας, κάτω από την κατοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και εν τέλει με την πιο σφοδρή και απολυταρχική επίθεση που έχει δεχθεί το κοινωνικό σύνολο από τις προνομιούχες τάξεις τα τελευταία χρόνια, τίποτα άλλο δεν μένει στους εξουσιαστές, παρά το μαστίγιο της καταστολής.

Οι κοινωνικές εκρήξεις που θα ακολουθήσουν την εκδήλωση της συσσωρευμένης λαϊκής οργής εκτός από βέβαιες και αναπόφευκτες θα είναι και ανεξέλεγκτες. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν πια την αντικοινωνική φύση του κράτους. Καταλαβαίνουν, πως τίποτα δεν έχουν να περιμένουν από αυτό εκτός από την ωμή καταστολή.Βλέπουν πια πως ο ρόλος του είναι, να επιβάλλεται και να επιτίθεται στην κοινωνία για την υπεράσπιση των συμφερόντων του. Αυτή την αφύπνιση των καταπιεσμένων είναι που τρέμουν περισσότερο από όλα οι δυνάστες των ζωών μας. Για αυτό και προσπαθούν με κάθε μέσο να συκοφαντήσουν και να σπιλώσουν αγωνιστές και επαναστάτες με σκοπό να απονοηματοδοτήσουν τις πράξεις τους, να τους παρουσιάσουν σαν τρομοκράτες και εν τέλει να τους απομονώσουν κοινωνικά.

Αυτή τη στιγμή, ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος αποτελεί το πιο ριζοσπαστικό πολιτικό κομμάτι που αντιτίθεται στις επιταγές της εξουσίας. Οι καταλήψεις οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του, μπορούν να χρησιμεύσουν ως καταλύτες αλλά και επιταχυντές των κοινωνικών διεργασιών και εκρήξεων με σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος και τη δημιουργία μιας νέας αταξικής κοινωνίας βασισμένης στην ελευθερία, την ισότητα και την αλληλοβοήθεια.Αυτό είναι κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά οι εξουσιαστές.Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο επιτίθενται στις καταλήψεις και τους αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους είτε με τις γραβάτες των εισαγγελέων, είτε με τις βόμβες και τα μαχαίρια των παρακρατικών.

Όλα αυτά τα παράσιτα που υπάρχουν δήθεν για να προστατεύουν την κοινωνία, γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι καταλήψεις αποτελούν έναν από τους σπόρους της καταστροφής τους. Γνωρίζουν ότι οι καταλήψεις είναι μια εικόνα από το μέλλον. Ένα μέλλον στο οποίο δεν θα υπάρχει κανένας από αυτούς˙ χωρίς αστυνομίες, στρατούς, δικαστές, χωρίς πολιτικούς που θα αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εργοδότες και μισθωτούς, χωρίς ιδιοκτησία, όπου όλα θα είναι για όλους.Ένα μέλλον χωρίς ιεραρχίες, χωρίς άρχοντες και αρχόμενους, χωρίς ανθρώπους που θα διατάζουν και άλλους που θα υπακούουν.

Για εμάς η αλληλεγγύη στις καταλήψεις, είναι η κοινωνική αλληλεγγύη που υπάρχει πάντα ανάμεσα στους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους που αγωνίζονται για την καταστροφή της εξουσίας ανθρώπου από άνθρωπο.Γνωρίζουμε πως οι καταλήψεις, όπως και κάθε μέσο που αντιτίθεται στην εξουσία, οπλίζονται από το παντοτινό ένστικτο του ανθρώπου για ελευθερία και την επιθυμία να ορίσει μόνος τη ζωή του.

Όπως γίνεται κατανοητό όλα τα παραπάνω αποκτούν ζωτική σημασία για την κοινότητα των εξεγερμένων ανθρώπων και για αυτό πρέπει να θυμίσουμε σε όλους τους επίδοξους διαχειριστές-εκμεταλλευτές των ζωών μας πως ποτέ δεν ζητιανέψαμε για να πάρουμε πίσω όσα μας ανήκουν και ποτέ δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε τη ζωή που θέλουμε και τα μέσα με τα οποία θα τους πολεμήσουμε, για να την κατακτήσουμε˙ πόσο μάλλον να σεβαστούμε ή να μας σταματήσει οποιαδήποτε εγκύκλιος, εισαγγελική εντολή ή δίωξη.

Με την ίδια σκέψη λοιπόν, και οι σύντροφοί μας από την Πάτρα, ανακατέλαβαν το κτίριο του «Μαραγκοπούλειου» 3 μόλις μέρες μετά την εκκένωσή του.Μετά την προσαγωγή 11 ατόμων από το κτίριο και την ανακοίνωση κατηγοριών περί "διατάραξης οικιακής ειρήνης" σε 9 από αυτούς, εφόσον οι σύντροφοι στήριξαν την επιλογή της κατάληψης, αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι. Την Παρασκευή 31/12 λοιπόν, το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης Πέρασμα με τη βοήθεια και την αλληλέγγυα παρουσία και άλλων συντρόφων, προχωράει σε ανακατάληψη του σφραγισμένου «Μαραγκοπούλειου», συνεχίζοντας τον δρόμο προς την ελευθερία και φωνάζοντας έμπρακτα αυτό που τόσα χρόνια λέμε:

ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΩΝΟΝΤΑΙ

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΝΤΑΙ !!!

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΤΟΥ «ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟΥ»

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ,

10-100-1000ΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ !!!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ «ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟ» Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Κατάληψη Δέλτα

Προβολές Γενάρη στην Κατάληψη Πραποπούλου

 

Κατάληψη Πραποπούλου 

Για την επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης Μαραγκοπούλειο

Την Τρίτη 28 Δεκέμβρη, στις 7.30 το πρωί, δεκάδες μπάτσοι εισέβαλαν και εκκένωσαν την κατάληψη Μαραγκοπούλειο στην Πάτρα προσαγάγοντας 11 συντρόφους και συντρόφισσες που περιφρουρούσαν εκείνη την ώρα το χώρο, σε 9 από τους οποίους απαγγέλθηκε η κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης. Η κατάληψη στο εγκαταλελειμμένο εδώ και είκοσι χρόνια Μαραγκοπούλειο (πρώην ΠΙΚΠΑ) πραγματοποιήθηκε πριν από 2_1/2 περίπου μήνες από το αναρχικό – αντιεξουσιαστικό συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης το «Πέρασμα». Το κτίριο ανήκει στο Υπουργείο Υγείας, το οποίο έχει υποβάλλει εδώ και καιρό σχετική μήνυση, γεγονός που αποτέλεσε σύμφωνα με τον εισαγγελέα την αφορμή για την εκκένωση του χώρου.
Το κράτος επέλεξε να εκκενώσει το χώρο της κατάληψης, εν μέσω των διακοπών των Χριστουγέννων εκτιμώντας ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να απαλλαγεί από ένα ακόμη «ενοχλητικό» απελευθερωμένο έδαφος στο κέντρο της Πάτρας. Θεωρώντας ότι είναι η κατάλληλη συγκυρία ώστε η επιχείρηση εκκένωσης να πραγματοποιηθεί «αναίμακτα» με την ελάχιστη δυνατή αντίδραση από τη μεριά του κινήματος, αλλά και τον περιορισμό των διαστάσεων που θα μπορούσε να λάβει ευρύτερα κοινωνικά. Κι όμως όλα συνεχίζονται….
Την Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου, στις 8 το πρωί, δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες ανακατέλαβαν το Μαραγκοπούλειο προβαίνοντας παράλληλα σε μαζικά μοιράσματα και αφισοκολλήσεις, κίνηση που αγκαλιάστηκε εκ νέου θερμά από τη γειτονιά. Η επιλογή της ανακατάληψης είναι η έμπρακτη επιμονή των συντρόφων/ισσών να οργανώσουν σε ένα απελευθερωμένο έδαφος την καθημερινότητα και τη συλλογική τους αντίσταση.
Aπό την «τοπική»….
Η Πάτρα έχει αποτελέσει από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 πεδίο όξυνσης των ταξικών και κοινωνικών διεργασιών, αλλά και σημείο εφαρμογής τόσο κατασταλτικών όσο και ριζικών αναδιαρθρωτικών αλλαγών, που αντανακλούν σε κεντρικές πολιτικές επιλογές της κυριαρχίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Απεργιακές συγκρούσεις στα εργοστάσια την περίοδο ’89 – ’90, δολοφονία του Τεμπονέρα από κρατικό – παρακρατικό μηχανισμό κατά τη διάρκεια του μαθητικού – φοιτητικού κινήματος το ’90 – ’91. Συγκρούσεις και συλλήψεις στο Λάγκουρα ενάντια στον ΑΣΕΠ το ’98, καταστολή και συλλήψεις στις διαδηλώσεις στα πλαίσια των μαθητικών – φοιτητικών καταλήψεων του ’98 – ’99. Ενεργοποίηση του δολοφονικού κρατικού –παρακρατικού μηχανισμού, αποτελούμενου από μπράβους, φασίστες, ασφαλίτες, το Δεκέμβρη του ’08, όταν το κράτος αδυνατούσε να αντιμετωπίσει στο δρόμο τους εξεγερμένους. «Διαχείριση», με δολοφονίες και βασανιστήρια, των μεταναστευτικών ροών στο λιμάνι με αποκορύφωμα την πυρπόληση του καταυλισμού των μεταναστών τον Ιούλη του ’09.
Το τελευταίο διάστημα το κράτος επέλεξε να χτυπήσει τη διαδήλωση της 17 Νοέμβρη με χημικά, μετέφερε το κλίμα τρομολαγνείας με εισβολές και ψαξίματα σε σπίτια συντρόφων, ενώ αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να ενεργοποιήσει χρυσαυγίτες (απωθήθηκαν βίαια από συντρόφους) στην περιοχή του Aγ. Διονυσίου με αφορμή τις συμπλοκές και εθνοτικές διαμάχες μεταξύ των μεταναστών στην περιοχή.
… στη «γενική» συνθήκη
Οι αναταράξεις που επέφερε ο σεισμός του Δεκέμβρη του ’08 σε όλη την ελλαδική περιφέρεια είχαν σαν αποτέλεσμα την ριζοσπαστικοποίηση εκτεταμένων κοινωνικών κομματιών, την ποιοτική αναβάθμιση του πολιτικού λόγου και πρακτικών, τη δημιουργία και ενδυνάμωση δομών και σημείων ρήξης με την κανονικότητα (καταλήψεις, στέκια, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα). Είναι πλέον σαφές ότι η εξάπλωση των κοινωνικών – ταξικών αντιστάσεων στην περιφέρεια παίρνει σάρκα και οστά αποτελώντας ένα από τα βασικά ποιοτικά χαρακτηριστικά, σημείο εμπλουτισμού του αγώνα πέρα από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε, οι περιοχές εκτός Αθηνών πλέον λαμβάνουν και το κομμάτι που τους αναλογεί στην «πίτα» της κατασταλτικής μεθόδευσης, ως στρατηγική επιλογή της κρατικής – καπιταλιστικής ανασυγκρότησης, εν μέσω κρίσης. Η ενίσχυση του στρατού κατοχής στην περιφέρεια (μηχανοκίνητες ομάδες ΔΙΑΣ), οι διώξεις με τον τρομονόμο και για απαλλοτρίωση σε σουπερμαρκετ στη Λάρισα, τα μαθητοδικεία στην Ορεστιάδα, οι επιθέσεις των μπάτσων στις τελευταίες πορείες της 17 Νοέμβρη και 6 Δεκέμβρη σε αρκετές πόλεις, ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός συλλήψεων και διώξεων είναι μόνο μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα. Η επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης μόνο σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να ιδωθεί και να ερμηνευθεί.
Kατάληψη για πάντα, εξέγερση παντού
Η περίοδος της συστημικής κρίσης που διανύουμε χαρακτηρίζεται από τη συνολική απόπειρα μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων, την επίθεση της κρατικής – καπιταλιστικής μηχανής σε όλο το φάσμα της καθημερινότητας. Η μόνη υπόσχεση από τη μεριά του κράτους και των αφεντικών είναι αυτή της περαιτέρω υποτίμησης και λεηλασίας των ζωών μας, της γενικευμένης υποταγής, της οικονομικής, πνευματικής και ηθικής εξαθλίωσης. Η διάχυση του φόβου στο κοινωνικό σώμα και η καταστολή αποτελούν τον κύριο (αν όχι το μόνο) τρόπο για την πραγμάτωση αυτών των επιλογών. Άλλωστε η απαξίωση του πολιτικού συστήματος και η σαπίλα των θεσμών έχουν ήδη αναδυθεί. Εστίες αντίστασης γεννιούνται ή ενδυναμώνονται στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, στο δρόμο, αποτελώντας την απαρχή μιας διαδικασίας αγώνα που απαιτεί υπομονή, επιμονή και σταθερή επικοινωνία με τις κοινωνικές διεργασίες που ψάχνει να βρει απαντήσεις και μονοπάτια για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.
Επιλέγουμε την κατάληψη ως ένα από τα μέσα για την οργάνωση της καθημερινότητας και του αγώνα έξω από εμπορευματικές και εξουσιαστικές σχέσεις, επιτιθέμενοι στην ατομική ιδιοκτησία, την παραίτηση, την ανάθεση και τη διαμεσολάβηση, προτάσσοντας την αυτοοργάνωση, τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη. Οι καταλήψεις αποτελούν από τη μία εστίες αντίστασης, ανάχωμα στην επέλαση της κρατικής – καπιταλιστικής βαρβαρότητας, από την άλλη ψήγμα αντιπρότασης για την οικοδόμηση μιας απελευθερωμένης κοινωνίας.
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στην κατάληψη Μαραγκοπούλειο ως ένα από τα πολυάριθμα τμήματα του δικτύου στεκιών, καταλήψεων, συλλογικοτήτων και αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων που διαρκώς διευρύνεται και απλώνεται από τις γειτονιές στο κέντρο, από τη μητρόπολη στη περιφέρεια, προωθώντας τη ρήξη και την ανατροπή της υπάρχουσας εκμεταλλευτικής και καταπιεστικής συνθήκης. Που τοποθετείται στον ορίζοντα της ατομικής και κοινωνικής απελευθέρωσης, για το γκρέμισμα αυτού του κόσμου μέχρι την αταξική κοινωνία.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟ

10,100 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά